Te 5 dystrybucji dowodzi, że Linux nie jest odporny na oprogramowanie nadmiarowe

Termin "bloat" w kontekście dystrybucji Linuksa jest subiektywny. Wiele popularnych systemów, takich jak Ubuntu czy Qubes OS, może znacząco obciążać zasoby.

"Bloat" to termin, którego znaczenie bywa nieostre i subiektywne. Twoje odczucia na ten temat zależą od zasobów oraz sposobu pracy, więc łatwo o różnice.

Fałszywie zakłada się, że dystrybucje Linuksa są zawsze lekkie i zoptymalizowane. W rzeczywistości niektóre z nich, jak te przedstawione poniżej, łamią tę powszechną opinię.

Ubuntu

Król bloat w dużym rozmiarze

Ubuntu, znana dystrybucja Linuksa, jest jedną z najbardziej "napchanych" aplikacjami.

Domyślnym środowiskiem graficznym jest GNOME, co daje nowoczesny, estetyczny wygląd, ale też większe zużycie zasobów w porównaniu do Xfce czy i3.

Użycie Snap jako menedżera pakietów ułatwia instalację, zbierając wszystkie potrzebne elementy w jedną całość, ale zwiększa zajętość na dysku. Choć zyskujesz bezpieczeństwo, niektórzy zgłaszają wyższe zużycie RAM i wolniejsze uruchamianie.

Qubes OS

Wysokie wymagania sprzętowe

Qubes OS to wymiana komfortu na bezpieczeństwo. Aplikacje działają w wirtualnych maszynach — qubes, co skutkuje mocną kompartamentalizacją.

Ale z solidnością przychodzi zapotrzebowanie na sprzęt: 6 GB RAM i 32 GB wolnego miejsca to minimum, a dla komfortowego działania zalecane 16 GB+ RAM i 128 GB+ dysku to już nie przelewki.

Szablony Qubes ułatwiają korzystanie z wspólnego systemu plików, ale ich konfiguracja zabrudzi Twoje ręce, a tradycyjni użytkownicy mogą czuć się zagubieni.

Garuda Linux

Świetny dla graczy, zły dla bloat

Garuda Linux stawia na graczy, ale to nie tak prosto. Na przykład w edycji Dr460nized Gaming znajdziesz masę preinstalowanego oprogramowania.

Środowisko Plasma jest wprawdzie estetyczne, ale korzysta z ciężkich motywów i wizualnych efektów, co dodaje sporo kilogramów do całkowitego rozmiaru.

Garuda Dr460nized to wybór dla sprzętu z wyższej półki. Aplikacje takie jak MangoHUD mogą nie zadowolić większości graczy, więc usuwanie zbędnych elementów staje się męczące.

Zorin OS Pro

Ogromna kolekcja wbundlowanego oprogramowania

Zorin OS Pro to dystrybucja skierowana do profesjonalistów. Choć musisz za nią zapłacić, ogrom preinstalowanych aplikacji mógłby tę cenę usprawiedliwić: edytor wideo, zdjęć, oprogramowanie do ilustracji, stacja robocza audio i inne.

Wszystko to zwiększa wymagania sprzętowe. Bez solidnej maszyny jej możliwości mogą pozostać nieodkryte.

Przyciąga migrujących z Windows, oferując znajomy interfejs i wsparcie dla aplikacji Windows. Ale to rozbudowane oprogramowanie i raporty o zużyciu 2 GB RAM w bezczynności wzbudziły obawy dotyczące przeładowania. Alternatywa w postaci Zorin Lite dostępna jest do 2029 roku — co warto mieć na uwadze.

Kali Linux Everything

Wskazówka jest w nazwie...

Kali Linux Everything to potwór wśród dystrybucji. Choć może to wydać się przesadne, jego rozmiar i zawartość są zadziwiające. To wyjątkowa dystrybucja, stworzona z myślą o testowaniu bezpieczeństwa. Mieści w sobie narzędzia, które nie znajdziesz w standardowych wersjach Linuksa.

Metapakiet kali-linux-everything przekracza wszelkie granice. Oferuje każde oficjalne narzędzie Kali Linux, eliminując potrzebę instalacji czegokolwiek więcej.

Instalacja zajmie 35 GB, a zalecenia mówią o 60 do 100 GB, aby móc w pełni wykorzystać system. Dla porównania, nawet mocno obciążone Ubuntu zadowoli się tylko 15-20 GB.

Łatwe unikanie nadmiernej wagi Linuxa

Nadmierna waga to pojęcie subiektywne. To, co jest zbędne dla jednego, może być nieodzowne dla innego. Różnice między dystrybucjami są znaczne, a wiele z nich przyciąga swym ciężarem, wynikającym z wyboru środowiska graficznego i zestawu narzędzi.

Szukasz czegoś lekkiego? Sprawdź Mint, Lubuntu, Arch lub Debian.

Jeśli ciekawią Cię artykuły podobne do Te 5 dystrybucji dowodzi, że Linux nie jest odporny na oprogramowanie nadmiarowe, zajrzyj do kategorii Linux i odkryj jeszcze więcej interesujących treści.