Jak włączyć i dostosować wbudowane gesty w Linux Mint Cinnamon

Linux Mint z środowiskiem Cinnamon oferuje wyjątkowy system gestów, który łączy prostotę użycia z zaawansowaną dostosowywalnością, przewyższając rozwiązania w innych desktopach Linux.

Linux Mint jest znany z intuicyjności i przyjazności dla początkujących, ale czy wiesz, że ma jeden z najpotężniejszych systemów gestów w ekosystemie Linux? Oto bliższe spojrzenie na wbudowane gesty w Cinnamonie i jak przewyższają inne środowiska desktopowe.

Cinnamon ma najlepsze wbudowane gesty

Linux Mint—lub jakakolwiek dystrybucja korzystająca z środowiska desktopowego Cinnamon—skrywa najlepszy wbudowany system gestów w Linuxie. Używałem GNOME i codziennie korzystam z KDE Plasma, ale implementacja Cinnamon jest zdecydowanie najlepsza, jaką widziałem. Jedynym problemem jest to, że jest wyłączona domyślnie i dziwnie schowana w Ustawieniach systemowych, widoczna na pierwszy rzut oka—nic dziwnego, że nikt o tym nie mówi ani nie wie.

Aby ją włączyć, przejdź do Ustawień systemowych i użyj paska wyszukiwania, aby znaleźć "Gesty". Alternatywnie, jeśli dobrze radzisz sobie w "Gdzie jest Wally?", możesz ją znaleźć w zakładce Preferencje, jeśli będziesz naprawdę uważnie szukać. Kliknij, aby otworzyć czysty, graficzny interfejs, który pokazuje wszystkie możliwe gesty multitouch i pozwala przypisać je do prawie dowolnej akcji.

Dla porównania, zarówno GNOME, jak i KDE Plasma—dwa najbardziej nowoczesne i prominentne środowiska desktopowe—również obsługują gesty multitouch. Jednak nie możesz ich natywnie dostosować. Aby to zrobić, musisz zainstalować narzędzia takie jak Touchégg, a nawet wtedy będzie to technicznie skomplikowany proces. Jednak w Cinnamonie wszystko jest obsługiwane przez wbudowany graficzny interfejs, który ujawnia wszystkie dostępne gesty w jednym miejscu.

Posiadam zainstalowaną edycję Linux Mint Cinnamon na laptopie ASUS i desktopie korzystającym z Apple Magic Trackpad. Chociaż gesty działają bezbłędnie na laptopie, na moim desktopie nie działają—co mogę jedynie przypisać problemowi z napędem.

Co czyni system gestów Cinnamona tak potężnym

Są dwie kluczowe przyczyny, dla których system gestów Cinnamona wyróżnia się: szczegółowość i dostosowywalność. Po pierwsze, otrzymujesz narzędzie graficzne, które schludnie przedstawia każdy obsługiwany typ gestu:

1. Przesunięcie w górę
2. Przesunięcie w dół
3. Przesunięcie w lewo
4. Przesunięcie w prawo
5. Zgniatanie w kierunku
6. Zgniatanie na zewnątrz
7. Dotyk

Każdy z tych gestów można wykonać dwoma, trzema, czterema lub pięcioma palcami. Zrób math, a to daje 28 unikalnych kombinacji gestów, z których każda może być przypisana do różnych—lub nawet powtarzających się—akcji.

Teraz, z pudełka, Cinnamon przypisuje rozsądne domyślne ustawienia, takie jak przełączanie wirtualnych pulpitów, układanie okien czy podgłaszanie i ściszanie dźwięku. Jednak tym, co naprawdę wyróżnia go na tle innych, jest możliwość mapowania poleceń terminala do tych gestów. Na przykład, możesz uruchomić skrypty Bash za pomocą przesunięć czterema palcami lub wykonać polecenie poprzez dotyk czterema palcami. To skutecznie pozwala ci wykorzystać moc automatyzacji terminala Linux i wykonać ją za pomocą intuicyjnych gestów na touchpadzie.

Różnica między gestami touchpada a gestami ekranu dotykowego

Jest powód, dla którego ustawienie nazywa się "Gesty", a nie "Gesty touchpada"—pozwala to konfigurować gesty zarówno dla touchpadów, jak i ekranów dotykowych, a niektóre opcje są zarezerwowane tylko dla ekranów dotykowych. Na przykład, wszystkie gesty dotykowe i gesty pięciopalczaste (zarówno przesunięcia, jak i zgniatania) są zarezerwowane tylko dla ekranów dotykowych—nie możesz ich wykonać na touchpadzie.

Przesuwanie dwoma palcami jest również zarezerwowane dla ekranów dotykowych, co, zgadzam się, jest rozsąd lựa. Touchpady już używają gestów dwoma palcami do przewijania, a przypisanie dodatkowych akcji do tego gestu zakłóciłoby ogólne doświadczenie użytkownika.

Moja osobista konfiguracja gestów w Linux Mint Cinnamon

Teraz, gdy masz pojęcie o tym, jak potężny jest system gestów Cinnamona, porozmawiajmy o tym, jak możesz go naprawdę używać. Oto szybki przegląd tego, jak skonfigurowałem gesty w moim systemie, aby dać ci praktyczne pomysły.

Po pierwsze, jestem intensywnym użytkownikiem przestrzeni roboczej (wirtualne pulpity), więc polegam na gestach trzy-palczastych, aby bezproblemowo przechodzić między nimi—co także jest domyślnym ustawieniem w Linux Mint. Oto czego używam:

• Przesunięcie trzema palcami w lewo = Przełącz na lewą przestrzeń roboczą
• Przesunięcie trzema palcami w prawo = Przełącz na prawą przestrzeń roboczą
• Przesunięcie trzema palcami w górę = Otwórz Expo (wybór przestrzeni roboczej)
• Przesunięcie trzema palcami w dół = Otwórz wybór okien

Dla gestów czterema palcami skonfigurowałem je do uruchamiania konkretnych aplikacji za pomocą niestandardowych poleceń terminala:

• Czteropalczaste przesunięcie w prawo = Otwiera menedżer plików (Nemo), przypięty do lewej krawędzi ekranu. Używam do tego polecenia: nemo & sleep 1; xdotool search --class nemo windowactivate && xdotool key Super+Left
• Czteropalczaste przesunięcie w lewo = Otwiera przeglądarkę internetową (Brave), przypiętą do prawej krawędzi ekranu. Używam do tego polecenia: brave & sleep 1; xdotool search --class brave windowactivate && xdotool key Super+Right
• Czteropalczaste przesunięcie w dół = Otwiera terminal. Używam do tego polecenia: gnome-terminal
• Czteropalczaste przesunięcie w górę = Pokazuje pulpit. Ta funkcja jest dostępna jako jedna z domyślnych opcji, więc nie musisz używać niestandardowego polecenia.

Mogłem uruchomić Nemo i Brave prostymi poleceniami, takimi jak "nemo" lub "brave". Dodatkowe kroki są tam, aby upewnić się, że okna przyklejają się do lewej lub prawej strony ekranu. W tym celu używam narzędzia xdotool. Jeśli chcesz powtórzyć tę konfigurację, zainstaluj je poleceniem: sudo apt install xdotool

Skonfigurowałem również czteropalczaste zaciśnięcie i rozciągnięcie do powiększania i pomniejszania widoku na pulpicie. Uważam to za przydatne jako powiększacz na poziomie pulpitu. Obie opcje są dostępne domyślnie, więc nie ma potrzeby pisania niestandardowych poleceń. Wyłączyłem zaciśnięcie dwoma palcami, aby nie kolidował z aplikacjami, które już używają tego gestu do powiększania. Wyłączyłem również zaciśnięcie trzema palcami, ponieważ wydaje mi się nieintuicyjne — ale jeśli ten gest działa dla Ciebie, otwiera to dwa dodatkowe sloty do personalizacji.

Większość użytkowników Linux Mint nigdy nie odkrywa, jak potężny jest system gestów Cinnamon — ale teraz wiesz lepiej. Poświęć pięć minut na jego konfigurację, a całkowicie zmieni to sposób, w jaki interakcjonujesz ze swoim pulpitem.

Jeśli ciekawią Cię artykuły podobne do Jak włączyć i dostosować wbudowane gesty w Linux Mint Cinnamon, zajrzyj do kategorii Linux i odkryj jeszcze więcej interesujących treści.