Wszyscy wyłączają integralność pamięci Windows: oto dlaczego nie powinieneś

Windows 11 wprowadza kontrowersyjną funkcję integralności pamięci, która wpływa na wydajność i kompatybilność. Użytkownicy mogą kontrolować jej aktywację, rozważając bezpieczeństwo i efektywność.

Użytkownicy Windows 11, pewnie zauważyliście kontrowersje wokół integralności pamięci. Alarmy dzwonią – mówi się o narzuconej funkcji, która rzekomo niszczy wydajność, generuje problemy ze sterownikami i uprzykrza granie.

Gotów byłem szybko szukać ustawień, by to wyłączyć. Ale czy wszystkie te ostrzeżenia są nimi opatrzone?

Tak, Microsoft domyślnie aktywuje integralność pamięci, ale na wybranych komputerach. I to nie jest przymus. Możesz to wyłączyć, dokładnie jak inne elementy, które oddziałują na performance. Choć wpływ na działanie i kompatybilność komputerów ze słabszymi specyfikacjami może być zauważalny.

Ale, integralność pamięci wprowadza dodatkowy poziom ochrony w krytycznym obszarze Windows. Zanim jednak zdecydujesz się ją wyłączyć, pomyśl o ryzyku i realnych konsekwencjach w kontekście wydajności.

Dlaczego wszyscy wyłączają integralność pamięci?

Łatki bezpieczeństwa, które obniżają FPS

Integralność pamięci, znana jako ochrona integralności kodu Hypervisora (HVCI), funkcjonuje w Windows od lat, lecz teraz włączana jest samoczynnie na niektórych maszynach. I tak, dla wielu stanowi problem wydajnościowy.

W historii graczy, wyłączenie integralności pamięci stało się najpopularniejszym sposobem na poprawę FPS. Teraz to właśnie ta grupa najmocniej odczuwa skutki tej automatyzacji.

Obecnie HVCI może wprowadzać zakłócenia w kompatybilności i wydajności, blokując sterowniki niezgodne z normami bezpieczeństwa, jak te bez ważnego podpisu cyfrowego. To zabezpieczenie wiąże się jednak z obciążeniem obliczeniowym, które spowalnia pracę na komputerach z niższej półki.

Nie dziwne, że ludzie je wyłączają.

Lecz mimo że Windows ma inne opcje ochrony, to, co zapewnia integralność pamięci, nie jest substytutem.

Integralność pamięci chroni jądro Windows przed złośliwym oprogramowaniem

Zapobieganie napastnikom w uzyskaniu zbyt dużej kontroli

Integralność pamięci ma prosty cel: zablokować złośliwe oprogramowanie przed wnikaniem do kluczowej części systemu – jądra Windows.

Jądro ma pełną kontrolę nad komputerem, zarządza pamięcią i sprzętem. Złośliwe oprogramowanie na tym poziomie może narobić więcej szkód niż złośliwa aplikacja działająca na poziomie użytkownika.

Dostęp do jądra oznacza manipulowanie ustawieniami bezpieczeństwa, co potrafi być groźne. Przykład? Napastnik wyłącza program antywirusowy, a potem wkracza z ransomware. Bez odpowiednich zabezpieczeń, znacznie łatwiej dokona kradzieży lub szyfrowania danych.

Gdy integralność pamięci jest włączona, dostęp aplikacji czy sterownika na poziomie jądra wymaga dodatkowej weryfikacji. Używa wirtualizacji, by oddzielić proces integralności kodu od reszty systemu, co utrudnia złośliwemu oprogramowaniu wykorzystanie luk.

Choć ataki tego typu są rzadkie i nie celują w zwykłych użytkowników, nie powiedziałbym, że lepiej żyć bez ochrony.

Integralność pamięci tworzy kolejną barierę przed atakami mogącymi być ekstremalnie niebezpieczne.

Czy powinieneś wyłączyć integralność pamięci?

Ukryte koszty wymiany bezpieczeństwa na wydajność

Wrażliwości, które chroni integralność pamięci...

Pamięci stają się polem bitwy dla złośliwego kodu próbującego wkradnąć się do jądra Windows. Ataki te wykorzystują luki w legalnych sterownikach, znane jako Bring Your Own Vulnerable Driver (BYOVD).

Nie są to codzienne incydenty, ale też nie pozostają wyłącznie w sferze teorii.

Zeszłego roku Microsoft ujawnił podatną wersję WinRing0, legalnego sterownika na poziomie jądra, używanego przez programy do podkręcania aplikacji, jak OpenRGB czy starsze wersje MSI Afterburner. Wykorzystanie tych luk może dać atakującym uprawnienia na poziomie jądra.

Kiedy wyłączenie ma sens

Integralność pamięci podnosi bezpieczeństwo, ale czasami pogarsza doświadczenia użytkownika. Zgodnie z dokumentacją Microsoftu, automatycznie aktywuje się na maszynach spełniających określone wymagania:

• Procesory: Intel 8. generacji, AMD Zen 2, Qualcomm Snapdragon 8180 lub nowsze
• RAM: 8 GB
• Przechowywanie: SSD o pojemności 64 GB

Te kryteria służą Microsoftowi do podjęcia decyzji o domyślnej aktywacji. Starsze urządzenia mogą obsługiwać integralność pamięci, ale zdarzają się problemy nawet na spełniających wymagania sprzęcie. Dlatego warto to przetestować.

Sprawdź, jak działa integralność pamięci. Jeśli wydajność spada, warto rozważyć wyłączenie, szczególnie jeśli zależy ci na dobrej higienie cyfrowej.

Aby to zrobić, wejdź w Bezpieczeństwo Windows > Bezpieczeństwo urządzenia > Izolacja rdzenia > Szczegóły izolacji rdzenia > Wyłącz integralność pamięci > Uruchom ponownie urządzenie.

Jeśli integralność pamięci zaczyna przeszkadzać w grach lub niektórych aplikacjach, możesz ją włączyć z powrotem, gdy skończysz ich używać.

Trzymaj to włączone, chyba że ci przeszkadza

Debata o tej funkcji zabezpieczeń ma sens, chociaż niekiedy bywa wyolbrzymiana. Jeśli wszystko działa płynnie, a różnice w wydajności są minimalne, nie ma powodu, by rezygnować z dodatkowej warstwy ochrony.

Decydując się na wyłączenie, obserwuj, jak korzystasz z komputera i co instalujesz. Regularnie aktualizuj sterowniki, usuń nieużywane oprogramowanie i pobieraj aplikacje tylko z zaufanych źródeł.

Jeśli ciekawią Cię artykuły podobne do Wszyscy wyłączają integralność pamięci Windows: oto dlaczego nie powinieneś, zajrzyj do kategorii Windows i odkryj jeszcze więcej interesujących treści.