4 sposoby, w jakie dostosowuję każdą instalację systemu Windows, aby uniknąć najbardziej irytujących zmian Microsoftu

W artykule przedstawiono sposoby dostosowania systemu Windows 11, aby poprawić jego użyteczność poprzez m.in. utworzenie lokalnego konta, modyfikację instalatora i usunięcie zbędnych elementów.

Był czas, kiedy można było obejść się z kilkoma drobnymi zmianami w ustawieniach domyślnych lub nawet lekkim skryptem do usuwania zbędnych elementów podczas konfiguracji nowego systemu Windows. Ten czas minął z chwilą wprowadzenia Windows 11. Czysta wersja Windows 11 jest praktycznie nieużywalna dla mnie, a przekształcenie jej w użyteczną wymaga sporo zachodu. Oto jak dostosowuję moją instalację Windows.

Użyj lokalnego konta

Microsoft naprawdę, naprawdę chce, żebyś używał konta online

Nowoczesne wersje Windows zmuszają użytkowników do zalogowania się za pomocą konta Microsoft online, aby zainstalować i używać systemu operacyjnego. Zaczęło się to od prostego prośby o zalogowanie, którą można było pominąć. Następnie Microsoft usunął przycisk, więc aby utworzyć lokalne konto, trzeba było rozłączyć się z internetem. Potem Microsoft całkowicie usunął tę opcję, a instalator nie pozwalał na kontynuowanie, jeśli nie było się podłączonym do internetu i zalogowanym na konto Microsoft.

Ludzie nadal znajdą obejścia, aby zainstalować lokalne konta, ale Microsoft już naprawił kilka z nich. W chwili pisania tego tekstu można nadal obejść to ograniczenie, otwierając okno wiersza poleceń (CMD) i uruchamiając to polecenie.

reg add HKLM\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\OOBE /v BypassNRO /t REG_DWORD /d 1 /f

Gdy uruchomisz ponownie instalator, przywróci on przycisk "Nie mam internetu", którego Microsoft usunął. Upewnij się, że rozłączyłeś się z internetem przed ponownym uruchomieniem.

Microsoft prawdopodobnie naprawi to obejście w pewnym momencie, dlatego lepiej jest zmodyfikować obraz instalatora (.iso) bezpośrednio.

Dostosuj instalator

Zredukuj zbędne elementy u źródła

Zamiast zmagać się z systemem operacyjnym po fakcie, możesz wyprzedzić go, modyfikując sam instalator systemu. Rufus to świetne, małe narzędzie open source do tworzenia bootowalnych nośników. Rufus może również dostosować sam instalator. Możesz zaznaczyć kilka opcji, aby uzyskać instalator, który umożliwia utworzenie lokalnego konta, omija wszelkie kontrole sprzętowe, a nawet minimalizuje niektóre dane telemetryczne.

Istnieją także bardziej zaawansowane narzędzia, które mogą modyfikować plik .iso używany do stworzenia bootowalnego dysku Windows. Narzędzia takie jak Tiny11 czy NTLite mogą usunąć zbędne oprogramowanie, zablokować telemetrykę i domyślnie utworzyć lokalne konta użytkowników.

Jeśli chcesz pójść o krok dalej, możesz spróbować czegoś jeszcze bardziej skromnego, jak AtlasOS. Używa on tzw. "playbooków", które powinieneś uruchomić na świeżej instalacji Windows, a całkowicie redukuje zbędne elementy. Uruchamia się szybciej i działa płynnie, nawet na słabszym sprzęcie. Może nawet chirurgicznie usunąć konkretne funkcje Windows, takie jak wirtualizacja czy Windows Defender.

Uruchom skrypt do usuwania zbędnych elementów i zatrzymaj aktualizacje funkcji

Szczupły komputer z Windows bez reinstalacji systemu

Jeśli próbujesz poradzić sobie z istniejącą instalacją Windows, najlepszym rozwiązaniem jest użycie skryptu do usuwania zbędnych elementów. Ten skrypt od Chris Titus Tech jest moim punktem odniesienia, i takim pozostaje od kilku lat. W mojej opinii działa bez zarzutu i nigdy nie miałem z nim problemów.

Kod źródłowy jest dostępny w oficjalnym repozytorium GitHub tego narzędzia, więc możesz samodzielnie sprawdzić, jakie zmiany wprowadza. Aby go użyć, otwórz PowerShell i uruchom to polecenie.

irm https://christitus.com/win | iex

Aby to zadziałało, musisz otworzyć PowerShell z uprawnieniami administratora. Otwórz menu Start, wpisz "powershell" i uruchom jako administrator.

To polecenie załaduje okno narzędzia Windows Utility od Chrisa Titusa. Przejdź do zakładki "Tweaks" i zastosuj domyślne, niezbędne poprawki. To powinno pozbyć się większości preinstalowanych zbędnych elementów. Usuwa także reklamy z menu Start i wyszukiwania. Dodatkowo, to narzędzie minimalizuje telemetrię i śledzenie Microsoftu w systemie operacyjnym.

Zatrzymaj aktualizacje funkcji

Również zalecałbym tutaj wyłączenie aktualizacji funkcji dla Windows. Aktualizacje funkcji przez niemal rok regularnie psuły Windows, dlatego pozwalam tylko na niezbędne aktualizacje zabezpieczeń. W zakładce "Aktualizacje" wybierz opcję "Bezpieczeństwo (Zalecane)". Ta opcja zapewnia ci okresowe aktualizacje zabezpieczeń, aby utrzymać komputer w bezpiecznym stanie, ale wstrzymuje wszelkie aktualizacje funkcji na rok.

Cmdlets, potoki i moc skryptowania — sprawdź, jak dobrze znasz Windows PowerShell.

Co robi polecenie 'Get-Help' w PowerShell?

(A) Dostarcza najnowsze aktualizacje PowerShell (B) Demonstruje dokumentację i informacje o użyciu dla cmdletu (C) Dostęp do forum społeczności online PowerShell (D) Lista wszystkich zainstalowanych modułów w systemie

Get-Help to jeden z najważniejszych cmdletów PowerShell. Wyświetla szczegółową dokumentację, składnię, przykłady oraz opisy parametrów dla każdego cmdletu, co czyni go wbudowanym podręcznikiem dostępnym bez opuszczania terminala.

Która z poniższych definicji najlepiej opisuje 'cmdlet' PowerShell?

(A) Aplikacja skompilowana (.exe) zaprojektowana do działania w PowerShell (B) A skrót dla tradycyjnego narzędzia w wierszu polecenia (C) A lekki rozkaz .NET zbudowany w PowerShell, który stosuje konwencję nazewnictwa czasownika-rzeczownika (D) A plik skryptu zapisany z rozszerzeniem .ps1

Cmdlety są specjalistycznymi klasami .NET, które przestrzegają sztywnego wzoru nazewnictwa czasownik-rzeczownik, takiego jak Get-Process lub Set-Item. Nie są to samodzielne pliki wykonywalne, ale raczej lekkie rozkazy skompilowane w samym PowerShell.

Jakie rozszerzenie pliku jest używane dla plików skryptów PowerShell?

(A) .bat (B) .sh (C) .psm (D) .ps1

Skrypty PowerShell używają rozszerzenia .ps1. To rozszerzenie informuje system, że plik zawiera kod PowerShell, a polityki wykonania mogą ograniczać, czy te skrypty mogą być uruchamiane, w zależności od ustawień środowiska.

Która polityka wykonania PowerShell pozwala tylko na uruchamianie skryptów podpisanych cyfrowo przez zaufanego wydawcę?

(A) Ograniczone (B) WszystkiePodpisane (C) ZdalniePodpisane (D) Nieograniczone

Polityka WszystkiePodpisane wymaga, aby każdy skrypt — w tym napisany lokalnie — był podpisany cyfrowo przez zaufanego wydawcę, zanim PowerShell go wykona. To jedna z najostrzejszych polityk dostępnych i pomaga zapobiegać uruchamianiu nieautoryzowanego kodu.

Co robi operator potoku '|' w PowerShell?

(A) Save wyniki polecenia do pliku dziennika automatycznie (B) Uruchamia dwa polecenia jednocześnie (C) Przekazuje obiekty wynikowe jednego cmdletu jako dane wejściowe do następnego cmdletu (D) Porównuje wyniki dwóch osobnych poleceń

Operator potoku przekazuje obiekty — a nie tylko czysty tekst — z jednego cmdletu do następnego. Ten zorientowany obiektowo potok jest jedną z najpotężniejszych funkcji PowerShell, pozwalającą na łączenie poleceń, np. 'Get-Process | Sort-Object CPU | Select-Object -First 5'.

Jak odkryć wszystkie dostępne cmdlety, funkcje i aliasy w bieżącej sesji PowerShell?

(A) Get-Module (B) Get-Command (C) Show-Commands (D) Find-Cmdlet

Get-Command wyświetla wszystkie polecenia dostępne w bieżącej sesji, w tym cmdlety, funkcje, aliasy i zewnętrzne programy. Możesz je filtrować za pomocą parametrów, takich jak 'Get-Command -Verb Get' lub 'Get-Command -Module ActiveDirectory', aby uzyskać skoncentrowane wyniki.

Jak w PowerShell zadeklarować zmienną?

(A) Przedstawiając nazwę zmiennej z znakiem dolara, jak $myVariable (B) Używając słowa kluczowego 'var' przed nazwą zmiennej (C) Używając słowa kluczowego 'let', jak w let myVariable = 5 (D) Zawijając nazwę w nawiasy kwadratowe, jak [myVariable]

W PowerShell wszystkie zmienne są poprzedzone znakiem dolara ($). Na przykład, '$name = "Alice"' tworzy zmienną tekstową. Zmienne PowerShell są domyślnie luźno typowane, ale możesz je silnie typować, używając składni, takiej jak '[int]$age = 25'.

Jaki jest cel cmdletu 'ForEach-Object' w PowerShell?

(A) Dokonywanie wyszukiwania w systemie plików obiektów odpowiadających określonemu nazwisku (B) Wykonanie operacji na każdym elemencie kolekcji przekazanej przez potok (C) Grupowanie obiektów z potoku w kategorie (D) Wyciąganie pojedynczego obiektu z dużego zbioru danych według indeksu

ForEach-Object iteruje po każdym obiekcie w kolekcji potoku i wykonuje na nim blok skryptu. Na przykład, 'Get-Process | ForEach-Object { $_.CPU }' pobiera wartość CPU z każdego obiektu procesu — co czyni go idealnym do operacji masowych.

To wciąga moje wspomnienia mięśniowe

Wszyscy tak często używaliśmy menu kontekstowego kliknięcia prawym przyciskiem myszy w systemie Windows, że stało się to naszą pamięcią mięśniową. Nie musieliśmy szukać właściwej opcji ani nawet o tym myśleć. W systemie Windows 11 firma Microsoft przearanżowała menu kontekstowe, wydaje się, że bez powodu. To bardziej irytujące.

Jest modyfikacja w narzędziu Windows Utility Chris Titus’a do przywracania klasycznego menu kontekstowego. Ale jeśli chcesz coś prostszego, możesz zmodyfikować rejestr tym poleceniem, aby przywrócić stare menu.

reg add "HKCU\Software\Classes\CLSID\{86ca1aa0-34aa-4e8b-a509-50c905bae2a2}\InprocServer32" /f /ve

Aby zobaczyć zmiany, będziesz musiał zrestartować Eksplorator Windows.

Możesz sprawić, by Windows 11 było użyteczne z odrobiną pracy

Jeśli nie jesteś przywiązany do Windowsa z powodu gier komputerowych lub jakiegoś oprogramowania dostępnego tylko w Windows, gorąco polecam przejście na macOS lub Linux. Ale jeśli musisz go używać, możesz uczynić go w miarę przyjemnym dzięki tym modyfikacjom.

Jeśli ciekawią Cię artykuły podobne do 4 sposoby, w jakie dostosowuję każdą instalację systemu Windows, aby uniknąć najbardziej irytujących zmian Microsoftu, zajrzyj do kategorii Windows i odkryj jeszcze więcej interesujących treści.