13 sztuczek z terminala Linux, które zaoszczędzą twój czas

Odkryj przydatne sztuczki terminalowe w Linuxie, które usprawnią Twoją pracę, zaoszczędzą czas i uczynią codzienne zadania łatwiejszymi.
Kiedy korzystamy z terminala Linux, często popełniamy błędy. Innym razem zadania wydają się po prostu nudne. Na szczęście istnieje wiele sztuczek terminalowych, które pomagają poprawić te błędy i wykonywać nużące zadania z łatwością. Przyjrzyjmy się niektórym z tych sztuczek w tym przewodniku.
Uruchom poprzednie polecenie ponownie z sudo
Wszyscy tam byliśmy. Wpisujesz polecenie, naciskasz Enter i otrzymujesz komunikat "Odmowa dostępu". Uświadamiasz sobie, że zapomniałeś poprzedzić go sudo. Zamiast ponownie wpisywać całe polecenie, możesz skorzystać z małej sztuczki:
sudo !!
To polecenie mówi powłoce, aby ponownie uruchomić twoje ostatnie polecenie, ale tym razem z sudo. Symbol !! jest częścią rozbudowy historii Bash. Rozszerza się do całego poprzedniego polecenia. Tak więc, jeśli twoje ostatnie polecenie to apt update, wpisanie !! wykona apt update. A sudo !! stanie się:
sudo apt update
To prawdziwy oszczędzacz czasu, szczególnie gdy jesteś głęboko w pracy i zapominasz podnieść uprawnienia.
Uruchamiaj polecenia bez zostawiania śladu
Kiedyś uruchomiłeś polecenie, którego wolałbyś nie mieć zapisane w historii? Może używasz tajnego tokena, eksperymentujesz z ryzykownym poleceniem lub po prostu próbujesz czegoś, czego nie jesteś pewien. W Bash istnieje zaskakująco prosty sposób, aby nie dodawać polecenia do swojej historii. Po prostu rozpocznij je od spacji.
Oto przykład mojej historii poleceń.
Teraz, po uruchomieniu polecenia rozpoczynającego się od spacji, nie zostanie ono dodane do historii.
Jak widać, to ostatnie polecenie echo nie znajduje się w historii. Ta sztuczka polega na funkcji Bash o nazwie HISTCONTROL. Domyślnie wiele systemów ma ustawioną HISTCONTROL na ignorespace lub ignoreboth. Te ustawienia każą Bash ignorować polecenia zaczynające się od spacji podczas zapisywania historii.
Użyj argumentu z poprzedniego polecenia
Kiedykolwiek wpisałeś długą nazwę pliku, a potem musiałeś ją ponownie użyć w następnym poleceniu? Zamiast kopiować i wklejać (lub przepisywać), po prostu naciśnij Alt+kropka (.) a wstawi to ostatni argument z poprzedniego polecenia tam, gdzie znajduje się twój kursor. Działa w większości powłok Bash, a szczególnie przydaje się w poleceniach, które działają na tym samym pliku lub katalogu wielokrotnie.
Na przykład, możesz wydać to polecenie:
mkdir really_long_directory_name_with_underscores
Następnie możesz wpisać cd i nacisnąć Alt+. aby przejść do katalogu, który właśnie stworzyłeś.
Inną powszechną sytuacją, w której możesz tego użyć, jest, gdy ekstrakujesz plik archiwum i chcesz go usunąć. Jeśli wpisałeś to polecenie:
tar -xvf archive_name.tar.gz
Możesz po prostu wpisać rm i nacisnąć Alt+. aby usunąć archiwum. Możesz nacisnąć ten skrót wiele razy, aby przewijać przez wcześniejsze argumenty z wcześniejszych poleceń.
Zamień jedno słowo na drugie w poprzednim poleceniu
Wszyscy piszemy szybko i czasami popełniamy błędy. Może używasz niewłaściwej nazwy pliku, nazwy serwera lub źle wpisałeś flagę. Zamiast przepisywać całe polecenie, Bash daje ci szybkie narzędzie do korekty, symbol daszka (^):
^złe^dobre
To zastępuje pierwsze wystąpienie "złe" w twoim poprzednim poleceniu "dobre" i wykonuje zaktualizowane polecenie natychmiast. Załóżmy, że chciałeś pingować google.com, ale omyłkowo wpisałeś ping goggle.com. Po prostu zrób:
^goggle^google
Bash wykona:
ping google.com
To może być przydatne, gdy masz drobną literówkę do poprawienia i zdarzyła się ona tylko raz.
Zamień miejsca znaków przed i za kursorem
Jeśli jesteś szybkim pisarzem, prawdopodobnie pomyliłeś klawisze i wpisałeś coś takiego:
sl
Kiedy tak naprawdę chciałeś wpisać:
ls
Tak, to tak powszechna literówka, że istnieje wręcz narzędzie do żartów w wierszu poleceń o nazwie sl, które pokazuje pociąg chuchający przez twój ekran.
Ale zamiast naciskać backspace, przepisywać lub sięgać po strzałki, jest szybsze rozwiązanie. Po prostu naciśnij Ctrl+T. Zamienia dwa znaki tuż wokół twojego kursora. Powiedzmy, że wpisałeś:
grpe file.txt
Chciałeś grep. Po prostu umieść kursor na p, naciśnij Ctrl+T i stanie się:
grep file.txt
To mała sztuczka, która wydaje się nieistotna, dopóki nie zdasz sobie sprawy, że używasz jej 20 razy.
czasy dziennie.
Używanie aliasów
Stwórzmy jasną sytuację. Niektóre polecenia w systemie Linux są po prostu długie. A kiedy często je uruchamiasz, wprowadzanie tych samych flag lub pełnych ścieżek staje się irytujące. Nie wspominając o tym, że łatwo popełnić błąd. Tu pojawiają się aliasy. Pozwalają one na stworzenie własnych skrótów do poleceń, używając prostych nazw dla bardziej skomplikowanych lub często używanych poleceń.
Stworzenie aliasu jest tak proste jak:
alias krótkanazwa='aktualne polecenie tutaj'
Powiedzmy, że zawsze uruchamiasz:
ls -lah --color=auto
Możesz szybko stworzyć alias w ten sposób:
alias ll='ls -lah --color=auto'
Teraz możesz po prostu wpisać ll w terminalu, aby wykonać całe polecenie. Zauważ, że to będzie ważne tylko dla bieżącej sesji terminala. Jeśli chcesz stworzyć trwały alias, musisz dodać go do pliku ~/.bashrc i załadować go ponownie.
Formatowanie wyników w kolumnach
W systemie Linux często musimy pracować z danymi w wierszu poleceń. Czasami wyniki mogą być dość chaotyczne. Na szczęście mamy polecenie column. Potrafi ono zamienić ten chaos w czyste, czytelne tabele z danymi. Polecenie column formatuje tekst w schludne kolumny, ładnie wyrównując rzeczy w oparciu o białe znaki lub niestandardowy separator. Idealnie nadaje się do pracy z danymi, takimi jak listy, CSV, dane rozdzielane dwukropkiem itd.
Przykład typowego zastosowania. Możemy zwykle wyświetlić procesy w systemie Linux za pomocą:
ps aux
Możemy dodatkowo je sformatować za pomocą polecenia column:
ps aux | head -10 | column -t
To polecenie instruuje column, aby stworzyć tabelę z wyrównanymi kolumnami. Kiedy używasz tego polecenia, najlepiej, jeśli masz przewidywalne dane wejściowe. Jeśli twoje dane są bardzo niespójne, wynik może wciąż wyglądać nieco chaotycznie. Ponadto, jeśli twój separator występuje w wartościach, może to zaburzyć formatowanie.
Uruchamianie wielu poleceń z rzędu
Czasami chcesz uruchomić kilka poleceń jedno po drugim. Zamiast wpisywać je jedno po drugim i czekać, możesz je połączyć w jednym wierszu. Następnie kontrolować, czy uruchamiają się bezwarunkowo, czy tylko jeśli poprzednie zakończy się sukcesem.
Punkt i średnik (;) pozwala łączyć polecenia tak, aby uruchamiały się jedno po drugim, niezależnie od powodzenia lub niepowodzenia.
echo "Aktualizacja..." ; sudo apt update ; echo "Gotowe!"
W tym przykładzie, nawet jeśli apt update nie powiedzie się, ostatnie echo "Gotowe!" nadal się uruchomi.
Z kolei operator && zapewnia, że każde polecenie uruchomi się tylko wtedy, gdy poprzednie zakończy się sukcesem. To bardziej inteligentny sposób na łączenie poleceń.
sudo apt update && sudo apt upgrade
Polecenie po && będzie działać tylko wtedy, gdy polecenie przed nim zakończy się sukcesem. Przeciwieństwem && jest operator || (dwa pionowe paski). Kiedy dwa polecenia są łączone za pomocą tego symbolu, polecenie po prawej stronie zostanie wykonane tylko, jeśli polecenie po lewej stronie nie powiedzie się. Użycie && i || pomoże rozwiązywać problemy z twoimi skryptami Bash.
Używanie odcisku palca zamiast hasła
Wpisywanie hasła za każdym razem, gdy uruchamiasz sudo lub odblokowujesz swój ekran? Jest to bezpieczne, ale po wielokrotnym wykonaniu staje się żmudne. Jeśli twój laptop ma czytnik linii papilarnych, możesz go użyć do autoryzacji zamiast wpisywania hasła.
Te kroki są skierowane do Ubuntu i jego pochodnych. Kroki mogą się różnić dla innych dystrybucji.
Najpierw zainstaluj niezbędne pakiety:
sudo apt install fprintd libpam-fprintd
Później uruchom to polecenie, aby zeskanować swój odcisk palca:
fprintd-enroll
Następnie otwórz plik konfiguracyjny PAM dla sudo:
sudo nano /etc/pam.d/sudo
Dodaj tę linię na górze:
auth sufficient pam_fprintd.so
Uruchom polecenie z sudo, aby przetestować odcisk palca. System poprosi cię o zeskanowanie odcisku palca zamiast o podanie hasła.
Przejdź do poprzedniego katalogu
Często znajduję się w sytuacji, w której przeskakuję z jednego katalogu do drugiego. Wpisywanie pełnej ścieżki wielokrotnie jest irytujące. Dlatego ten sprytny mały trik był dla mnie zbawieniem:
cd -
To polecenie przenosi cię do poprzedniego katalogu roboczego, tak jak przycisk "wstecz" w systemie plików Linux. Powiedzmy, że zaczynasz w:
/home/user/projects/website
Następnie przechodzisz do "~/Downloads." Teraz.
Jeśli uruchomisz polecenie cd -, natychmiast wrócisz do "/home/user/projects/website." A jeśli ponownie uruchomisz cd -, wrócisz do "~/Downloads."
Zamrożenie i odzamrożenie terminala
Jeśli kiedykolwiek przypadkowo nacisnąłeś Ctrl+S w terminalu, próbując coś zapisać, mogłeś odkryć, że terminal się zawiesił. Nie martw się. Twój system się nie zawiesił. Twoja klawiatura też nie jest uszkodzona. W terminalu Linux Ctrl+S wysyła sygnał kontrolny oprogramowania zwany XOFF. To powoduje wstrzymanie wyjścia, skutecznie zamrażając terminal.
Aby odzamrozić terminal, wystarczy nacisnąć Ctrl+Q. To wysyła XON, sygnał wznowienia wyjścia, i natychmiast odzamraża twój terminal.
Ale dlaczego to w ogóle istnieje? To funkcja z czasów, gdy terminale komunikowały się przez wolne linie szeregowe. Pozwalało to na wstrzymanie przewijania tekstu, zanim przepełnił ekran. Jednak obecnie to głównie pułapka dla osób próbujących coś zapisać lub szybko pisać.
Czyścienie ekranu terminala
Jesteś głęboko w sesji terminala, ekran jest wypełniony wyjściem z poleceń, logów, komunikatów o błędach lub jakiegoś bałaganu, który właśnie stworzyłeś. Możesz przewijać lub ręcznie wpisać "clear." Ale jest szybszy sposób. Po prostu naciśnij Ctrl+L. To natychmiast oczyści ekran twojego terminala.
Różnica między używaniem polecenia clear a tym skrótem polega na tym, że gdy używasz polecenia clear, nie będziesz w stanie przewinąć w górę i zobaczyć poprzednich poleceń. Jeśli użyjesz Ctrl+L, nadal możesz przewinąć w górę, aby zobaczyć poprzednie polecenia, co może być przydatne.
Tworzenie zagnieżdżonych katalogów
Powiedzmy, że zaczynasz projekt i musisz stworzyć wiele katalogów, jeden wewnątrz drugiego. Tworzenie każdego katalogu nadrzędnego, a następnie podkatalogów jest dość uciążliwe. Zamiast tego rozważ użycie flagi -p w poleceniu mkdir. To pozwala na utworzenie podkatalogów w katalogach nadrzędnych za pomocą jednego polecenia.
mkdir -p rootfolder/client/components
Teraz, powiedzmy, że chcesz stworzyć wiele podkatalogów w jednym katalogu. Możesz to zrobić, owijając podkatalogi w klamry.
mkdir -p rootfolder/{client/components,server}Nie zatrzymuj się! Zawsze jest więcej do nauki
Odkryłem, że te triki terminalowe są bardzo przydatne. Każdy z tych małych skarbów pomaga uczynić twoje doświadczenia z Linuxem szybszymi, czystszymi i bardziej przyjemnymi. Jest mnóstwo innych sztuczek, które sprawiają, że nauka terminala Linuxa jest tego warta.
Jeśli ciekawią Cię artykuły podobne do 13 sztuczek z terminala Linux, które zaoszczędzą twój czas, zajrzyj do kategorii Linux i odkryj jeszcze więcej interesujących treści.
- Uruchom poprzednie polecenie ponownie z sudo
- Uruchamiaj polecenia bez zostawiania śladu
- Użyj argumentu z poprzedniego polecenia
- Zamień jedno słowo na drugie w poprzednim poleceniu
- Zamień miejsca znaków przed i za kursorem
- Używanie aliasów
- Formatowanie wyników w kolumnach
- Uruchamianie wielu poleceń z rzędu
- Używanie odcisku palca zamiast hasła
- Przejdź do poprzedniego katalogu
- Zamrożenie i odzamrożenie terminala
- Czyścienie ekranu terminala
- Tworzenie zagnieżdżonych katalogów
Dodaj komentarz

Możesz być zainteresowany