Jak Katalog Roboczy Łączy Wszystko w Linuksie

Jak Katalog Roboczy Łączy Wszystko w Linuksie

Katalog roboczy w Linuxie umożliwia nawigację w systemie plików. Używaj polecenia cd do jego zmiany oraz pwd do wyświetlenia aktualnej ścieżki.

Podsumowanie

  • Katalog roboczy w Linuxie jest kluczowy do nawigacji w systemie plików za pomocą terminala.
  • Użyj polecenia cd, aby zmienić katalog roboczy, korzystając ze ścieżek bezwzględnych lub względnych.
  • Polecenie pwd wyświetla ścieżkę katalogu roboczego, z opcjami dla ścieżek logicznych lub fizycznych.

Gdy pracujesz w terminalu Linux, zawsze będzie aktywny konkretny katalog. Linux nazywa to katalogiem roboczym, a ta istotna koncepcja pozwala ci nawigować po systemie plików, wyświetlać pliki i uruchamiać polecenia.

Co to jest katalog roboczy?

„Katalog roboczy” (lub „aktualny katalog”, „aktualny katalog roboczy”) to pojęcie specyficzne dla linii poleceń Linux, chociaż powinno być znane nawet jeśli nigdy nie otworzyłeś terminala. Możesz pomyśleć o katalogu roboczym jako o odpowiedniku katalogu, który możesz przeglądać w menedżerze plików, takim jak Pliki lub Dolphin:

Gdy otwierasz terminal, twój katalog roboczy zazwyczaj zaczyna się jako katalog domowy (np. /home/$USER). Możesz nawigować do różnych katalogów, zmieniając aktualny katalog roboczy, używając polecenia cd. Na przykład, wpisując cd /, ustawi swój katalog roboczy na katalog główny. Niektóre polecenia, które uruchamiasz, takie jak ls, będą działać na katalogu roboczym, domyślnie:

Bez argumentów, ls wyświetla zawartość katalogu roboczego. Możesz nadpisać to zachowanie, przekazując przynajmniej jedną ścieżkę do pliku lub katalogu jako argument do ls.

Nie zawsze musisz zmieniać katalog roboczy, ponieważ wiele poleceń może działać na dowolnym katalogu lub pliku, który przekażesz jako argument. Jednak zmiana katalogów może znacznie ułatwić sprawy: możesz uniknąć wpisywania długich ścieżek, na początek.

Jak zmienić katalog roboczy

Polecenie cd jest bardzo proste. Zwykle używasz go w ten sposób:

cd [katalog]

Więc cd / zmieni na katalog główny, a cd /usr/local/bin zmieni na katalog zawierający pliki binarne lokalne na twoim komputerze:

Zazwyczaj bardziej praktyczne jest używanie ścieżek względnych zamiast wpisywania pełnych ścieżek bezwzględnych, jak w poprzednim przykładzie. Więc, jeśli twój aktualny katalog roboczy to /usr/local, możesz wpisać cd bin, aby zmienić na katalog nazwany „bin”, który znajduje się w twoim katalogu roboczym.

Polecenie cd ma także specjalne zachowanie, gdy nie przekażesz mu katalogu, tj. cd. W takim przypadku podejmie próbę uruchomienia cd $HOME, co czyni je bardzo szybkim sposobem na powrót do katalogu domowego.

Zauważ, że twój powłoka zazwyczaj wyświetla nazwę twojego katalogu roboczego w wierszu polecenia na początku każdej linii. Może to pomóc w orientacji, działając jak praktyczne przypomnienie „jesteś tutaj”. Ale jeśli twój wiersz polecenia tego nie zawiera, albo zdecydujesz się to usunąć, zawsze możesz użyć polecenia pwd, aby odkryć swój aktualny katalog.

Wszystko o poleceniu pwd

Polecenie pwd oznacza „wydrukuj katalog roboczy”. Zapisuje pełną ścieżkę twojego katalogu roboczego na wyjściu:

Nie ma wiele więcej w tym, ale pwd obsługuje parę komplementarnych opcji: -L i -P. Określają one, jak polecenie radzi sobie z linkami symbolicznymi. Rozważ następujący przypadek:

W tym przykładzie katalog zawiera podkatalog i link do tego podkatalogu. Jeśli przejdziesz do katalogu notatek, pwd wyświetli „.../notatki”, jak się spodziewasz. Jednak, jeśli przejdziesz do katalogu link-do-notatek — który jest linkiem symbolicznym do notatek — otrzymasz inną odpowiedź: „.../link-do-notatek.”

Co się tutaj dzieje, to to, że pwd pokazuje logiczny aktualny katalog. To ma sens jako domyślne; korzysta z linków symbolicznych, które już zdefiniowałeś i używasz, przypuszczalnie z dobrego powodu. Jednak jeśli chcesz fizycznej ścieżki do swojego katalogu roboczego, użyj opcji -P:

Jeśli chcesz być pewny logicznego działania, zamiast polegać na tym jako domyślnym, użyj -L. To uwzględni wszelkie aliasy, które mogły zmienić domyślne zachowanie, na przykład. Polecenie cd także obsługuje opcje -P i -L, które mają taki sam odpowiedni skutek.

A co z zmienną środowiskową PWD?

Polecenie pwd używa zmiennej środowiskowej o nazwie PWD, aby wykonać swoją pracę. Ta zmienna środowiskowa powinna być ustawiona przez...

Każde polecenie, które zmienia bieżący katalog roboczy, takie jak cd. Możesz to zweryfikować, sprawdzając wartość $PWD:

Oznacza to, że w rzeczywistości nie potrzebujesz pwd, chociaż PWD zawsze będzie zawierać logiczną ścieżkę, a nie fizyczną.

Gdy zmieniasz swój katalog roboczy, powłoka również śledzi katalog, który właśnie opuściłeś, w OLDPWD. Jest to przydatne dla polecenia cd, które traktuje cd - tak samo jak cd $OLDPWD, przenosząc cię z powrotem do poprzedniego katalogu roboczego. Jeśli potrzebujesz ciągle przełączać swój katalog roboczy między dwoma konkretnymi katalogami, możesz to zrobić, używając wielokrotnych poleceń cd -.

Jeśli ciekawią Cię artykuły podobne do Jak Katalog Roboczy Łączy Wszystko w Linuksie, zajrzyj do kategorii Linux i odkryj jeszcze więcej interesujących treści.

Indeks
  1. Podsumowanie
  • Co to jest katalog roboczy?
  • Jak zmienić katalog roboczy
  • Wszystko o poleceniu pwd
  • A co z zmienną środowiskową PWD?
  • Możesz być zainteresowany

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

    Go up